صعود به قله های دائم برف و قزل ارسلان

صعود به قله های دائم برف و قزل ارسلان

مسیر صعود به قله‌های دائم برف و قزل ارسلان از گنجنامه شروع می شود. حرکت به سمت میدان میشان از دست راست آبشار گنجنامه و یا سه مسیر دیگر ، یکی راه زیگزاگی که از سمت راست ساختمان شماره دو فرهنگیان شروع می شود و دارای شیبی ملایم ولی راهی طولانی تر است. دوم راهی که روبروی اردوگاه کیوارستان ( شهید مدنی ) قرار دارد و سومی که کوتاهترین مسیر است به آبشار میدان میشان و زیر پناهگاه منتهی می شود که دارای شیبی حدود 45 درجه است و تقریبا پس از یکساعت راه پیمایی به میدان میشان می رسد، استفاده کرد.

پناهگاه دیگر که در انتهای میدان میشان قرار دارد اولین پناه گاهی است که در سال 1345 توسط کوهنوردان و کمک مالی تربیت بدنی استان ساخته شد. تمامی کارهای ساختمانی آن توسط کوهنوردان آن روزگار انجام گرفت که نشاندهنده عزم و اراده آن کوه مردان بود. آن روزها جاده گنجنامه نبود و میدان میشان از عباس آباد و کوچه گرده پزی با رفتن به روی یال شروع شده و با طی مسیر دره یاسین ، تخت اول و دوم و سوم ، پیچ سرخ ، دروازه الوند و پیچ خسلانی به میدان میشان می رسید. در سال 1345 که ساخت پناهگاه شروع شد تمام وسائل مورد نیاز اعم از تخته و چوب و تیرهای 4 متری تا 12 متری همه و همه بر دوش کوهنوردان آنروز از عباس آباد تا میدان میشان حمل شد و سنگ سنگ بنای آن را دستهای آنان روی هم نهاد تا در زمستانها مامن گرم و پناهی برای همه باشد. این پناهگاه، کوچکتر از پناهگاه اول می باشد. در هر دو پناهگاه روزهای جمعه مواد غذایی به خریداران عرضه می شود.

در وجه تسمیه میدان میشان میتوان گفت : که چون محل تجمع عشایر و گله داران بوده، این نام را گرفته است. اما «میشان» مفهوم دیگری هم دارد.

میدان میشان از دو طرف در محاصره کوههاست. یال شمالی آن از انتهای تخت نادر شروع شده، میدان میشان را در بر گرفته و در روستای حیدره از ارتفاع آن کاسته میشود.

قله رعد روی این یال قرار دارد. کمی پایین تر از میدان میشان، قله چهار زمین را با ارتفاع حدود 2650 متر در روی این یال می بینیم که از شهر به شکل یک تک قله دیده می شود و مشرف به روستای حیدره و شهر می باشد.

در سمت چپ (جنوب) میدان میشان، یالی است که در میدان میشان کم ارتفاع است اما با رفتن به سمت تخت نادر و غرب میدان میشان ارتفاع گرفته و تا چمن کلاغ لان ادامه دارد. در غرب میدان میشان قله‌ای صخره‌ای است که به آن ارسباران می‌گویند. قله شکوهمند الوند نیز در روی این یال و بالاتر از ارسباران قرار دارد. این یال دیواره سمت چپ (جنوبی) تخت نادر و دیواره شمالی دره کیوارستان را تشکیل داده است.

با ادامه راهپیمایی از میدان میشان و با حرکت از کنار رودخانه و حدود 30 دقیقه راهپیمایی به تخت نادر می‌رسیم. تخت نادر محوطه‌ای است به وسعت حدود 5/1هکتار با شیب کم که وسیعتر از میدان میشان و پوشیده از چمن می‌باشد. در همان ابتدای ورود چشمه‌ای خنک و گوارا مقدم راهیان را پذیرا می‌شود. در جنوب تخت نادر قله مغرور و ایستاده الوند در برابر چشمان بیننده قد کشیده است. تخت نادر در ارتفاع 2900 متری قرار دارد و آن را نادر از این جهت نامیده‌اند که چنین چمنزاری کمیاب است و به پندار برخی نادرشاه در موقعیکه برای جنگ با عثمانی به همدان آمده است در آن تخت و چادر خود را برپا نموده است.

در انتهای تخت راهی است که از دوزخ دره گذشته به کلاغ لان می‌رود و تا پناهگاه کلاغ لان تقریباً 20دقیقه راه است. در انتهای تخت در سمت چپ (جنوب) چشمه حوض نبی قرار دارد که یکی از مشهورترین و بهترین چشمه‌های این رشته کوه است. آبی بسیار خنک از زیر صخره‌های عظیم خارا بیرون می‌آید و گرمای تن از خستگان می‌زداید. از ابتدای تخت نادر تا حوض نبی معمولاً 40 دقیقه راه می‌باشد.

وقتی روی یال کلاغ لان قرار گرفتیم چنانکه رو به غرب باشیم در روبرو خان گرمز و در سمت راست قله دائم برف و قزل ارسلان و در سمت چپ تاریک دره و یخچال را می‌بینیم. با عبور از سوزنیهایی که در غرب قله کلاغ لان قرار دارد بعد از دو ساعت به قله دائم برف می‌رسیم. قله دائم برف با ارتفاع حدود 3450 متر از دو سوی شمالی و جنوبی از شیب تندی برخوردار بوده و سوزنیهای آن جالب است. این قله چون دیواری بین جاده کرمانشاه و تویسرکان است که دره جنوبی به روستای شهرستانه از روستاهای توابع تویسرکان و دره شمالی به روستای حیدره قاضی خان می‌رسد و ادامه این یال به سمت شرق به امام زاده کوه متصل می‌شود.

 قله دائم برف

برای رسیدن به قله قزل ارسلان باید از غرب قله دائم برف پائین رفت و روی یال قرار گرفت که این مسیر حدود نیم ساعت راه است و بعد از آن برای صعود به قله قزل ارسلان بایستی از شیبی حدود 65 درجه بالا رفت و به پای صخره‌های قله رسید. در ابتدای صخره‌ها مسیر با فلش برروی سنگها مشخص شده است.

پس از 45 دقیقه راه‌پیمایی از یال، به قله قزل ارسلان می‌رسیم. قله از این زاویه هرمی شکل است. این قله صخره‌ای بارتفاع 3250 متر نه تنها زیباترین قله این رشته کوه بلکه یکی از زیباترین قله‌های ایران نیز می‌باشد.

قله دائم برف و قزل ارسلان تقریباٌ از شرق به غرب کشیده شده و خط الرأس به سمت شمال ادامه یافته و به قله کرکس میرسد. در جهت شمالی قله روستای وهنان و در جهت جنوبی روستای شهرستانه قرار دارد که از روستای وهنان با سه ساعت راه پیمایی در مسیر مالرو و مشخص میتوان به قله قزل ارسلان رسید.

راه دیگر صعود به قله دائم برف و قزل ارسلان از روستای برفین می‌باشد که حدود 4 ساعت راه است. برای رفتن به برفین باید از مریانج که در 5 کیلومتری جاده کرمانشاه قرار دارد، گذشت. از مریانج تا برفین حدود 12 کیلومتر راه آسفالته است. پس از پیاده شدن در برفین کوچه باریکی را که به سمت شمال روستا می‌رود پیموده و با عبور از کنار باغها به رودخانه میرسید. در سمت چپ رودخانه راهی عریض دیده می‌شود که تا روی یال ادامه دارد. از روی یال روستای حیدره قاضی خان را می‌توان دید. راه مالرو از کمرکش کوه گذشته از پایین دائم برف رد شده و به یال دائم برف می‌رسد که از روی این یال قله زیبای قزل ارسلان دیده می‌شود. برای صعود به قله دائم برف باید از روی این یال به سمت جنوب بالا رفته و به قله رسید.

برای صعود به قله قزل ارسلان این راه را به سمت غرب ادامه داده تا به یال قزل ارسلان رسیده و سپس به سمت قله حرکت نمود.

 قله قزل ارسلان

در وجه تسمیه قله زیبای قزل ارسلان گویند که قزل ارسلان سلجوقی آنرا یکی از پایگاههای دیده بانی خود قرار داده که جاده عراق به ایران را همیشه زیر نظر داشته باشد که به نام او باقی مانده است.

صعود زمستانی به قله قزل ارسلان بسیار مشکل است و به وسائل فنی و مهارت نیاز دارد. در کاسه قزل ارسلان زمستان و بهار همیشه احتمال ریزش بهمن وجود دارد.

 

مسیری که از قله کلاغ لان تا قزل ارسلان شرح دادیم در زمستان خطرناک است. و تا بحال موجب مرگ چند تن از کوهنوردان براثر ریزش بهمن و در سالهای پیش باعث یخ زدن چند تن دیگر شده است. احتمال سقوط بهمن در این مسیر همیشه وجود دارد.

دسته بندی شده در : قلل ایران, همدان, کوهنوردی