کفش کوه

کفش کوه

کفش مهم‌ترين وسيله يک کوهنورد است. به موازات رشد و گسترش تمام ملزومات کوهنوردي، کفش نيز ساليان گذشته به دليل اهميت بسيار دستخوش تغييرات قابل توجهي شده است. به طوري که اگر يکي از کفش‌هاي مدرن امروزي را بهترين کفش بيست سال گذشته مقايسه کنيم متوجه اين فاصله بسيار زياد خواهيم شد.

از قديم معروف بوده است که پا، قلب دوم انسان و مخصوصا کوهنوردان است. بنابراين کفش که محافظ پا ست از مهمترين وسايل و پوشاک کوهنوردي به شمار مي‌رود. کفش‌هاي قديم از چرم ساخته مي‌شد که بنا به شرايط مورد استفاده ضخامت و تعداد لايه‌هاي چرم متفاوت بود. يکي از اشکالات کفش‌هاي چرمي زمستاني وزن بالاي آنها بود که با اختراع لايه‌ها و پارچه‌هاي جديد با عناوين گورتکس، سيمپاتکس و تينسوليت تا حدي اين نقيصه جبران گرديده است. لايه گورتکس که در انواع پوشاک زمستاني کوهنوردي نيز به کار مي‌رود داراي خاصيت يک طرفه بودن است. يعني تنها از يک طرف کاملا ضد آب و باد است و در نتيجه از داخل بخار و گرماي ناشي از تعرق و فعاليت را بخارج مي‌فرستد و از خيس شدن پوشاک زير و سرمازدگي جلوگيري مي‌کند. لايه سيمپاتکس نيز مانند گورتکس ضد آب و ضد باد و داراي قابليت تنفسي است. لايه تينسوليت نيز گرمازا بوده و در کفش‌هاي زمستاني و سنگين به کار مي‌رود. زيره کفش کوهنوردي نيز از لايه‌هاي مخصوصي ساخته مي‌شود که معروف‌ترين آن ويبرام ايتاليا است. همچنين اخيرا لايه‌اي شوک‌گير نيز ساخته شده که فشار ضربه‌هاي وارده به کف پا را کاسته و پا ديرتر خسته مي‌شود و در سرازيري زانوها کمتر آسيب مي‌بيند.

بطور کل مي‌توان کفش‌ها را به ۶ دسته بزرگ به شرح زير تقسيم کرد:

1- کفش صعودهاي هيماليايي : این کفش ها دوپوش يا سه‌پوش هستند. نوع دوپوش از يک کفش کوچک و تنگ مثل کفش رشته کشتي که به جاي بند داراي چسبک است تشکيل مي‌شود و اين کفش درون کفش اصلي که بزرگتر است قرار مي‌گيرد. مي‌توان شب در داخل چادر و کيسه خواب کفش بيروني را از پا درآورد و از پوش داخلي به عنوان جوراب و يا کفش داخل چادر استفاده کرد. در نوع سه‌پوش علاوه بر اين دو کفش يک لايه گتر بلند نيز بر روي کفش قرار مي‌گيرد که به دور کفش دوخته شده و تمام رويه و اطراف کفش را در بر مي‌گيرد. پوش دوم کفش يا از جنس چرم است و يا از جنس فايبرگلاس که نوع اخير شبيه کفش‌هاي اسکي است.

2- كفش كوهنوري سنگين: در صعودهاي بلند زمستاني مانند ارتفاعات ايران به کار مي‌روند و داراي يک يا چند لايه فوق‌الذکر مي‌باشند و قابليت نصب کرامپون را هم دارند.

3- كفش كوهنوردي نيمه سنگين: که براي سه فصل اول سال مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

4- كفش كوهپيمايي يا تركينك: کفش‌هايي سبک هستند که براي صعودهاي يک روزه يا چند روزه سبک و کم ارتفاع به کار مي‌روند.

5- كفش راهپيمايي: براي مسيرهاي ساده و کفي استفاده مي‌شود. شبيه کفش‌هاي معمولي ورزشي و يا اسپرتکس‌هاي معروف مي‌باشند.

6- كفش سنگنوردي يا کتان سنگ: جهت صعودهاي داخل سالن و يا سنگنوردي طبيعي به کار مي‌رود.

نکات:

  • بعد از هر برنامه کفش را کاملا تميز کرده و داخل آن را با روزنامه پر کنيد تا هم رطوبت آن گرفته شود و هم حالت و فرم خود را حفظ کند.
  • هيچگاه کفش خيس را براي خشك شدن در برابر حرارت مستقيم مثل آفتاب و آتش قرار ندهيد.
  • اول فصل زمستان کفش چرمي را کاملا با پيه شتر و يا گوسفند چرب کنيد و محل دوخت‌ها را نيز با موم عسل بپوشانيد تا آب وارد کفش نشود.
  • هنگام شب خوابي در برنامه زمستاني کفش‌ها را با روزنامه پر کرده و داخل يک کيسه نايلني قرار داده و در انتهاي کيسه خواب قرار دهید تا يخ نزند. در غير اينصورت صبح روز بعد به پا کردن کفشي مانند آهن غير ممکن است.

نتيجه كلي آنكه براي پيشگيري از آسيبهاي ورزش كوهنوردي نخست باید به سلامت و بهداشت پا توجه نمود، که اهميت كفش مناسب و تاثير آن بر سلامت بدن به وضوح قابل درك است.

دسته بندی شده در : کفش کوهنوردی